เรื่องเล่าจากมหาลัยชื่อดังย่านศาลายา

ไม่ว่าจะเป็นสถานที่ไหน ที่ต่างก็ยังมีสิ่งลี้ลับซ่อนอยู่ อาจจะมีจริงบ้างไม่จริง ไม่เชื่ออย่าลบหลู่ สวัสดีครับ วันนี้นำเรื่องราวที่ชวนขนหัวลุกอีกแล้ว กับเรื่องราวตำนานหลอนในมหาวิทยาลัยชื่อดังย่าน ศาลายา ที่ต้องบอกเลยว่า หลอนสุด น่ากลัวที่สุด แต่อย่าอ่านหรือติดตามคนเดียวนะครับ เพราจะทำให้คุณนั้นกลัวจนนอนไม่หลับเลยนะครับ ที่มาของคำว่า “ศาลายา” ผู้คนเชื่อกันได้ว่าชื่อ “ศาลายา” เนื่องจากในสมัยก่อนที่นี่เป็นพื้นที่ที่เกิดโรคระบาด หรือโรคห่าที่ลุกลามใหญ่โตทั้งในเด็ก ผู้ใหญ่ ผู้คนมากมายนอนล้มตายทับถมกันอย่างมากมายจนเป็นกองสูง ศพที่ไม่ได้นำไปเผาก็ถูกทิ้งเอาไว้ให้นกแร้งจิกกัดกินเป็นที่น่าสังเวช เชกเช่นเดียวกับประตูผีที่ วัดสระเกศ บริเวณภูเขาทอง ทางการจึงตั้งศาลาแห่งหนึ่งไว้เพื่อส่งมอบยาแก่ชาวบ้าน ต่อมาจึงเรียกพื้นที่นี้ว่า “ศาลายา” เรื่องนี้เป็นอีกหนึ่งเรื่องที่ชวขนลุกสำหรับเรื่องราวของ เพลงรักน้อง “เจ้านกน้อย ล่องลอยโผบิน จากแผ่นดินทะเลสีคราม…”นี่คือ เนื้อเพลงรักน้อง หรือเจ้านกน้อยอย่างที่ใครหลายๆ คนพูดจนชินปาก เป็นเพลงอาถรรพ์ของชาวศาลายา เล่ากันว่า นักศึกษาพยาบาลคนหนึ่งถูกผู้เป็นพ่อ-แม่บังคับให้เรียนในสายที่ไม่เต็มใจ ด้วยความเสียใจและเขาไม่คิดว่ามีใครเข้าใจความรู้สึกเขาเลย นักศึกษาพยาบาลคนนั้นจึงปีนขึ้นไปบนดาดฟ้าของหอพัก และเขียนข้อความสั้นๆ ไว้ หลังจากนั้น จึงทิ้งร่างลงมาสู่พื้นด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ เพลงรักน้อง จึงเป็นเครื่องหมายที่บ่งบอกความระลึกถึงนักศึกษา พยาบาลคนนั้น ชาวศาลายาจะถือกันว่า เพลงนี้ห้ามร้องในเวลากลางคืน และถ้าใครคนใดคนหนึ่งร้องขึ้นมาแล้ว ต้องร้องต่อจนจบเพลง มิฉะนั้น จะเท่ากับเป็นการเรียกนักศึกษาพยาบาลคนนั้นจากพื้นดินมาสู่เจ้าของเสียง ในบางครั้งก็ปรากฏตัวให้นักศึกษารุ่นน้องที่เข้าใหม่เห็นในลักษณะกระโดดลงจากดาดฟ้าหอพัก เมื่อนักศึกษาคนนั้นตั้งสติได้ และเรียกให้คนมาช่วย พอไปถึงจุดเกิดเหตุกลับปรากฏว่า ไม่มีร่องรอยใดๆ อยู่เลย